18 C
Brussel

De parallelle islamitische samenleving van Fouad Ahidar

Gepubliceerd:

- Advertisement -

Fouad Ahidar, de opvallende winnaar van de Brusselse verkiezingen, kan de islam en politiek niet scheiden. Onze seculiere staat is in gevaar, insinueert men in De Afspraak. Het werkelijke gevaar gaat uit van de links-progressieve partijen, die deze problematiek blijven importeren.

Welke moskee erkend mag worden en wat islamieten mogen dragen achter het gemeenteloket, “daar moeten politici toch niet over beslissen?” Ook de toelating van ritueel slachten is een breekpunt. Fouad Ahidar is duidelijk in De Afspraak: zijn islamitische ideologie moet de vrije loop krijgen. “Niemand is neutraal. Niemand.”

Hij is lang niet de eerste politicus die dat naar voor schuift. Ihsane Haouach, voormalig regeringscommissaris voor Ecolo bij het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen (IVGM), maakte gelijkaardige opmerkingen over onze seculiere staat. Zo vroeg ze zich openlijk af “hoe we daarmee omgaan met een veranderende demografie.”

Fouad Ahidar en de islam

Daar steekt de scheiding tussen kerk en staat de kop op. Of moskee, in dit geval. Politici als Georges-Louis Bouchez (MR) zijn er snel bij om aan te kaarten dat die in gevaar komt. Ook in De Afspraak met Fouad Ahidar en Gwendolyn Rutten (Open Vld) werd dat geïnsinueerd. “Wij zijn geen moslimland”, zei Rutten.

Maar wat die politieke klasse klaarblijkelijk weigert te erkennen, is dat ze die islamisering vooral zelf in de hand werken door etnotribale campagnes te voeren teneinde toch maar wat allochtone stemmen te sprokkelen. Ook Ahidar was eerst een Spirit- en later Vooruit-politicus, alvorens zijn eigen partij op te richten.

De politieke islam viseert al jaar en dag iedere niet-islamitische staat, van hier tot in het Midden-Oosten. Uiteindelijk moet die plaats ruimen voor hun parallelle islamitische samenleving, met een eigen rechtssysteem en wetten – de sharia. Ze krijgen het eerst voor het zeggen in de wijk, dan de buurt, daarna de stad en tenslotte het land.

Het werkelijke gevaar gaat uit van de links-progressieve partijen, die deze demografische en politieke omwenteling faciliteren. Voor tijdelijk electoraal gewin importeren ze de problemen van morgen. Voorlopig heeft ‘enkel’ Brussel een islamitisch geïnspireerde partij, maar de rest van Vlaanderen is als volgende aan de beurt. De (partij)militanten zijn er al.

Elias Cool
Elias Cool
Elias Cool (1999°) volgt als politiek redacteur de binnenlandse en Europese berichtgeving op voor V-NIEUWS. Hij is gewezen ondernemer en werkstudent aan de associatie KU Leuven.

Gerelateerd

Meest gelezen